vrijdag 13 november 2009

Een paar dagen veluwe in herfstkleuren (H.J. de Groot)

We hebben een paar dagen de Zeevang omgeruild voor een bezoek aan de Veluwe, daar het in dit jaargetij verschrikkelijk mooi is in de bossen met hun kleurrijke herfsttooi.






Voor ons als vogelfotograaf een geheel andere dimensie,waar we ook met volle teugen van genoten hebben.

Omdat de bodem van de Veluwe voornamelijk uit arme zandgrond bestaat, is het grootste deel van de cultuurbossen naaldbos. Dit naaldbos bestaat overwegend uit grove den. Later kwam hier de Douglasspar bij. Verder is er op de Veluwe ook cultuurbos te vinden dat bestaat uit Amerikaanse eiken. Wij waren diep onder de indruk van de prachtig gekleurde herfstbladeren van deze bomen. Overige bossoorten zijn loofbos en het zogeheten spontane bos. Spontaan bos is bos dat voornamelijk bestaat uit vliegdennen. Een vliegden is een grove den die niet door de mens is geplant, maar die is ontstaan uit zaad dat door de wind werd verspreid. In het open landschap groeien vliegdennen grillig. Dit komt doordat ze vanwege de wind en de ruimte in de breedte groeien, in plaats van in de hoogte




Een bezoek aan wildpark het Aardhuis nabij Apeldoorn gaf ons de mogelijkheid prachtige opnames te maken van edelherten en wilde zwijnen.
Wilde zwijnen zwerven overal op de veluwe rond op zoek naar voedsel. Zij wroeten in de bodem en maken vaak grote kuilen. In modderige kuilen rollen zij zich rond, om vervolgens met zand en modder parasieten van hun huid te schuren.
Helaas was de bronst van de edelherten al voorbij
In de maand September tijdens de brons is de tijd dat een hert een roedel hinden probeert te verwerven als een soort harem. Dit ontaard in het maken van diepe keelgeluiden (het burlen)
en indrukwekkende gevechten. Helaas voor ons was deze bronst voorbij maar toch mooie platen kunnen maken van deze edele dieren





En dan de paddestoelen….., in de bossen komen in de herfst de meeste paddestoelen voor op vochtige plaatsen en daar waar veel blad of dood hout op de bodem ligt.
Sommige van deze paddestoelen zijn eetbaar waarvan de champignon en de cantharel de bekendste, maar de meeste paddestoelen hebben een vieze smaak en zijn soms erg giftig.
Vandaar dat wij ons maar bezig hebben gehouden met het fotograferen van de paddo’s.
Op zich een lastig karwei daar je voor een mooi laag standpunt plat op je buik moest liggen op de natte bodem en dan ook nog eens de hoekzoeker vergeten.





Tot slot werden we door een collega fotograaf geattendeerd op de aanwezigheid van een neushoorn kever die vrij zeldzaam is, en ook hiervan mooie opnames kunnen maken met de macro lens.
Al met al een leerzame en geslaagde ervaring.

Labels: , ,

zaterdag 25 april 2009

Telescoop door Frank

Ik heb tijdens het fotograferen van en kijken naar vogels meerdere malen het gevoel gehad (en nog steeds) dat ik te kort kom wat betreft brandpuntafstand. Ook met een verrekijker van 10x50, mooi groot beeld kom ik toch soms tekort en toen ik laatst met een fanatieke vogelaar vriend een dagje naar texel ging kwam ik er natuurlijk achter dat je pas echt details kunt zien met een telescoop. Nou had ik al eens eerder door telescopen gekeken naar vogels maar ook gehoord dat de meeste van die telescopen (swarowski, zeiss, kowa) behoorlijk aan de prijs zijn (rond 1500 euro) en dat geld geef ik liever uit aan een goed lens. Mijn zojuist genoemde vogelaar vriend gebruikte echter een sterrekijker van een paar tientjes en tot mijn verbazing viel de kwaliteit me nog erg mee (hij heeft wel een swarowski verrekijker van 700 euro.....). Ik heb zelf een Bresser verrekijker 10x50 van 25 euro(!) van de lidl en dit is een verrassend goede kijker, mijn vogelvriend beaamde dit. Afgelopen woensdag bleek er bij de lidl in avenhorn (alleen daar) een aanbieding te zijn van een Bresser telescoop met 25-75x zoom oculair inclusief statief EN een camera adapter voor slechts 100 euro! Ik heb deze onmiddelijk gekocht en net zoals mijn verrekijker is dat absoluut geen miskoop. Ik ben inmiddels een middag met de telescoop op pad geweest naar de vogelkolonie van schellinkhout en daar mijn eerste ervaringen met de scoop opgedaan. Voorlopige eerste indruk: extreem veel waar voor je geld, de optische kwaliteit is niet slecht, het statief is matig, met de camera adapter en compact camera een ontzettend geklooi (waar je denk ik wel handig in ka worden), maar het doel waar ik hem voor kocht wordt helemaal waargemaakt: ik kan nu heel veel details waarnemen en intussen doorsparen voor een serieuze vogellens! Als ik meer ervaring heb opgedaan de komende weken dan vertel ik daar meer over. Rest me nog te melden dat komende zondag in Castricum door CameraLand uit Alkmaar een kijker en telscopen dag wordt georganiseerd waar je naar hartelust alles kunt uitproberen (en kopen natuurlijk...). Meer info vind je op http://www.cameraland.nl/ groet, Frank(fgbd80)

Labels: ,

maandag 20 april 2009

Rondje Geestmerambacht door Willem Boomkens

Vandaag was ik in het Geestmerambacht, een natuur- en recreatiegebiedje even boven Alkmaar. De nadruk ligt er steevast op recreatie en buiten het echte zomerseizoen wordt het natuurgedeelte volop gebruikt als uitlaatgebied voor Neerlands’ trouwe viervoeters. Op de gemiddelde doordeweekse middag kom je er dan ook met zekere regelmaat joggers met hond, fietsers met hond, skaters met hond, kinderen met hond en gepensioneerden met hond tegen. Ik verkies, alleen al daarom, de ochtenden. Vanochtend was ik met mijn camera naar het gebied getrokken om de geoorde fuut te fotograferen die daar de dagen ervoor gesignaleerd was. Een geoorde fuut is een klein uitgevallen fuut met gele oorpluimpjes en bloedrode ogen, en ik had er nog nooit een gezien. Terwijl ik het Geestmerambacht vanuit het Westen binnentrad, kwam mij een troep losgelaten Nordic walkers tegemoet gewalkt.
Ik besloot terplekke een andere route te nemen. Niks mis met Nordic walkers hoor, ieder een hobby, maar het zijn vaak zeer gezellige groepjes 55-plussers die net een tikje te luidruchtig ouwehoeren, wat in ieder geval bewijst dat het te weinig inspanning vergt om het een sport te noemen. Ik liep 180 graden de andere kant op, richting het sluisje ten Noordwesten van het gebied. Aldaar trof ik een man met een camera. Nu ja, camera: ten opzichte van de zijne viel mijn Nikon D80 met, naar ik dacht vrij indrukwekkende 70-300 mm telelens, totaal in het niet. Ik weet niet wat het was, (een Canon geloof ik), maar de mijne paste er vijf keer in. Hè fijn, niets liever dan op een maandagochtend even geconfronteerd te worden met je amateuristische fotoapparatuur. Ik zag meteen de meest geweldige foto’s op Birdpix en Natuurshot.nl voor me: haarscherpe actiefoto’s van vogels die ze op enkele honderden kilometers afstand hebben gefotografeerd. Vogels die op mijn foto’s met een loep misschien als vaag stipje te vinden zijn, maar alleen als je heel erg goed zoekt. Ja, die camera was een beetje over the top maar de vent die ‘m bij zich had was alleraardigst. Het bleek een “nooit eerder geziene bekende”: Iemand die je alleen kent als avatar op een forum of iets anders internetachtigs. Hij was “CanEdje”, de initiator van de fotosite Natuurshot en ook hij bleek te zijn gekomen voor de Geoorde fuut. We zijn samen een rondje Geestmerambacht gaan doen en op weg van Snor naar Baardman en van Rietzanger naar Ransuil, kwamen we aan in Geoorde fuut-territorium. Toen onze kans op het gewenste vogeltje zo’n beetje voor driekwart verkeken was, werden Edward en ik aangesproken door een kale(nde), Benidorm-bruine vutter die samen met zijn even bruine echtgenote hun keffertje aan het uitlaten waren. Of we wel eens iets minder alledaags zien hier, was de man’s vrij voorspelbare vraag. Nu moet je natuurlijk altijd voorzichtig zijn met vreemde vogelnamen als je tegen een lekenoor praat, maar soms ontkom je er niet aan. De enige door ons geziene enigszins bijzondere vogel was immers “de Snor”. We brachten het nonchalant en doordacht ter ore en vertelden dat we ook nog een Geoorde fuut hoopten te mogen aanschouwen. De beste man reageerde met de nu al legendarische woorden: “Gore fuut? Nooit van gehoord!”. Zijn vrouw (die het kennelijk wel goed had gehoord) corrigeerde hem, aangevuld door Edward en ik, maar het deed de man weinig. Hij had inmiddels al om verrekijkeradvies gevraagd, want die moest ie toch ook wel hebben. Edward en ik vervolgden onze weg en het echtpaar deed hetzelfde. Wij vonden de Geoorde fuut niet, maar het zou mij niet verbazen als Benidorm Bob en zijn vrouw hem, al dan niet bewust, wèl hebben gezien. En ergens gun ik het ze ook wel. Een beetje.

Willem Boomkens (iolaire)

Labels: ,

woensdag 15 april 2009

De IJsvogels van Edam (H.J. de Groot)

In 2008 hebben de ijsvogels van Edam met succes drie broedsels grootgebracht.
Deze ijsvogels broeden op een terrein van SBB in een wortelstronk van een speciaal voor dit doel omgetrokken boom.

Uit de watervogeltellingen van SOVON blijkt dat het aantal ijsvogels de afgelopen winter waarschijnlijk met de helft is teruggelopen. Volgens het KNMI was deze winter de koudste winter in twaalf jaar; in het zuidoosten van het land daalde het kwik plaatselijk zelfs tot ruim –20°C. Schaatsen konden uit het vet worden gehaald, maar voor veel vogelsoorten betekent ijs en sneeuw een kwestie van leven of dood, zeker als de vorstperiode lang aanhoudt.





De ijsvogel is als viseter sterk gebonden aan water, van smalle beekjes tot kleine wateren. Is hun voedsel onbereikbaar door ijs dan leggen ze massaal het loodje. Het duurt daarna weer een aantal jaar voor de populatie zich herstelt. De ijsvogelstand vertoont dan ook sterke schommelingen. In de voorgaande elf zachte winters hadden deze kleurrijke vogels de wind mee. Niet alleen nam hun aantal toe, ze breidden zich ook in steeds meer delen van Nederland uit en konden op veel plekken aangetroffen worden. Aan die opmars lijkt nu abrupt een einde gekomen.
Met spanning wachten we op het komende broedseizoen, waarna duidelijker wordt hoe hard de klap voor de ijsvogelstand is geweest. De ijsvogelstand kan overigens best een stootje verdragen. Onder gunstige omstandigheden brengen ze veel jongen groot, en met de huidige tendens van steeds warmere winters lijkt de stand op lange termijn niet in gevaar.





En gelukkig eind Maart keerden de ijsvogels terug op hun vaste stek.
Op 9 April de eerste visoverdracht en paring waargenomen.
Hoe het dit broedseizoen verder verloopt hoort U nog van mij.

Labels: , ,

vrijdag 10 april 2009

De Goudhaan

De Goudhaan (Regulus regulus) is het kleinste vogeltje van Nederland en zelfs van Europa. Hij is ongeveer zo groot als een halve mus. Hij meet ongeveer 9 cm. De spanwijdte bedraagt 13 tot 16 cm.

Het goudhaantje dankt zijn naam aan een zwart omzoomd geel kruintje. De bovendelen van het goudhaantje zijn olijfgroen en de onderdelen vuilwit. Met het zeer fijne priemsnaveltje eet het goudhaantje kleine insecten en kleine spinnetjes. Het goudhaantje is in West-Europa een standvogel.

Het biotoop van de Goudhaan is naaldbossen. Het zit zelden of nooit op de bodem en is constant bezig voedsel te zoeken. Buiten de broedtijd komen ze ook voor in loofbossen en parken.
De Goudhaan produceert een zeer zacht piepgeluidje wat doet denken aan een muis.
Dit kleine vogeltje is zeer beweeglijk en moeilijk te volgen.

Ik had al jaren de wens om dit vogeltje vast te kunnen leggen en was continue actief bezig deze vogel te zoeken. Om een of andere reden mocht dat 4 jaar lang niet lukken.
Totdat ik afgelopen winter het geluk had hem te zien en vast te kunnen leggen.
Dat vastleggen ging niet zonder slag of stoot ik heb hem een uur lang gevolgd en heb wel 200 foto's geschoten voordat ik tevreden was over het resultaat.
Wat een "zenuwlijders"zijn dit zeg, het is al beschreven, maar ik kan het beamen, ze zitten echt geen seconde stil.



Labels: , ,

donderdag 9 april 2009

De Grutto


Grutto's zijn het symbool van het Nederlandse polderlandschap. Nergens ter wereld is deze van oorsprong op riviergraslanden en hoogvenen broedende vogel zo talrijk als in de polders van ons mooie land. Zelfs binnen de stadsgrenzen van Amsterdam broeden meer grutto's dan in heel Groot-Brittannië en Frankrijk tezamen! Maar liefst 90% van de Noordwest-Europese gruttopopulatie broedt in ons land.

De Grutto dankt zijn naam aan zijn roep en is daardoor duidelijk herkenbaar. Het is een statige vogel die bij iedere natuurliefhebber respect oproept.

Nederlandse grutto's broeden bij voorkeur op vochtige veengraslanden en leven van wormen en ander kleine dieren dat op of in de bodem leeft. De winter wordt doorgebracht in Westafrikaanse moerassen en rijstvelden. Oorspronkelijk broedden grutto's op riviergraslanden en hoogvenen. Vandaag de dag zijn grutto's in die gebieden nauwelijks nog te vinden. De grutto heeft een, tot recentelijk, uitstekend habitat gevonden in graslanden in agrarisch gebruik. Nu verdwijnt de grutto ook daar bijzonder snel. De Grutto is erg stekvast en trekken meestal terug naar hun geboorteplaats en zijn daar erg trouw aan. De Grutto is een bedreigde vogelsoort. De snelle veranderingen binnen de agrarische sector verstoord de populatie het aantal broedparen neemt per jaar drastisch af. Daarnaast wordt de verzuring van de grond en het zakken van het waterpeil met als gevolg minder wormen en voedsel voor de Grutto als oorzaak aangegeven. Hiernaast zorgen het eerder maaien van de grasvelden er voor dat jonge Grutto's niet overleven.
De Grutto staat dan ook op de Rode Lijst.
Al met al een zorgelijke zaak, die Europese aandacht krijgt.

Er bestaat nog een gruttosoort, de Rosse Grutto (Limosa lapponica lapponica). Deze broedt niet in Nederland maar overwintert hier in vrij groot aantal. De grutto heeft ook een ondersoort, de 'IJslandse grutto' (Limosa limosa islandica), welke in klein aantal doortrekt. Enkele ijslandse grutto's overwinteren in Nederland.
Photobucket

Photobucket

Labels: , ,

woensdag 8 april 2009

Het Futenproject

Dit jaar heb ik mijzelf een project toegewezen.
Ik wil graag de Futen mooi vastleggen. Speciaal heb ik als wens de balts en de jongen op de rug van de ouders vast te leggen. Dat laatste is zo een aandoenlijk gezicht.


De Fuut is een opvallende verschijning. Zijn mooie verenkleed, de pyama jongen, het gedrag, de stoere balts. Futen komen voor op voedselrijke zoete wateren met een ondiepe randzone en drijvende planten, dit vormt een ideale biotoop voor futen. Het drijvende nest wordt gemaakt van waterplanten. Futen duiken vooral naar vis maar vullen dit menu aan met waterinsecten als kokerjuffers. Ook steeds vaker vinden futen nestgelegenheid in vijvers, sloten en kanalen in dorpen en steden, waar ze soms eerder tot broeden komen dan in het buitengebied.


Als navolging op een tip van een collega NatuurShot fotograaf (Jaap: time1962) zijn we samen naar Den Oever getrokken.

Wat mooi! Op een klein meertje vlak naast de snelweg waren wel zeker 20 paar Futen aan het baltsen en stoer aan het doen. Dit plekje was perfect te benaderen zonder dat de Futen zich bedreigd voelden. We hebben daar samen geruime tijd genoten en foto's gemaakt.
Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Alle facetten van de balts kwamen voorbij. Inclusief het baltsen met de begroeiing in de snavels.De enige wens die nog open staat is het vastleggen van de pyama jongen op de rug van de ouders!
Nu maar hopen dat dat ook gaat lukken.

Labels: , , ,